تالاب آبزالو

وسعت این تالاب بین 10 تا 12 هکتار در نوسان است. بند (سد) آب زالو نیز در محل همین تالاب در دوره اتابکان لر برای ذخیره سازی آب و آبیاری زمین های پایین دست احداث و آخرین مرمت آن مربوط به دوره صفویه است. این سد به صورت پلكانی و هرمی شكل ساخته شده و جنس بدنه آن از سنگ تراش خورده با ملات ساروج و گچ كوره‌ای است. در ساخت این سد از اصول فنی و مهندسی علم مكانیك و دینامیك استفاده شده است. کار این سد انتقال سر‌ریز به پایین دست سد از طریق مجراهای وسط سد بوده است. از دیگر كاربردهای این سد ذخیره آب كشاورزی، پل ارتباطی، آبخیزداری و كنترل سیلاب بوده. همچنین از آب ذخیره شده پشت این بند برای مصارف درمانی استفاده می‌شود چرا که پشت سد تالابی ایجاد شده كه از زالوهای آن برای درمان بیماری استفاده می‌شود. این تالاب زیستگاه مناسبی برای پرنده های مهاجر است. پرندگانی چون سلیم، چوب پا، کشیم، انواع چنگر، ماهی خوار، آبچلیک پا سرخ، حواصیل خاکستری، خروس کولی، مرغ بوتیمار و پرندگان خشک زی همچون تیهو، سارگپه، هدهد، چکاوک، دم جنبانک، زنبور خوار، بلبل خرما، کبوتر کوهی، قرقی، دارکوب و کلاغ در زیستگاههای پیرامون این تالاب زیست می کنند. زالو که شاخص ترین گونه جانوری تالاب می باشد و نامگذاری تالاب نیز بر همین اساس می باشد و نیز خرچنگ، ماهی، مار و لاک پشت تالابی از دیگر گونه های جانوری تالاب آب زالو می باشند.