آرامگاه امامزاده عبدا.. شوشتر

آستان با شکوه امامزاده عبداللّه (علیه السلام) در جنوب شهر شوشتر خیابان طالقانی، بر فراز تپه ای واقع شده است و پیرامون آنرا گورستانی کهن فراگرفته است که ورودی آن در نمای شمالی بنا قراردارد. این بنای متبرک دارای سردر بلندی است که در دوسوی آن دو مناره با تزیینات کاشی و نقش هندسی قرارگرفته است. پس از عبور از ایوان با گذشتن از یک درب چوبی که دارای کتیبه «عمل غیب الله فی تاریخ سنه خمس و ثلاثین بعد الالف 1035هـ.ق» است به داخل اتاقی که در برابر حرم قرار دارد وارد خواهید شد. سقف گنبدی شکل آن، بر روی قاعده چهار ضلعی که در بالا به هشت ضلعی تبدیل شده قرار دارد زیر سقف با گچبری و نقاشی های گل و بوته و اسلیمی مربوط به دوران قاجار زینت شده است و ضریح برنجی آن از شاهکارهای زمان ناصرالدین شاه قاجار و سال 1270 هـ.ق است. امامزاده عبدالله شوشتر پسر عموی جدی سادات مرعشی شوشتر است. در یاداشتهای خطی مرحوم شیخ محمد مهدی شرف الدین شوشتری این مزار در ردیف شصت و سوم بقاع و مزارات شوشتر معرفی شده و چنین آمده است: مرحوم قاضی نورا... شوشتری در کتاب مجالس المومنین جلد اول گوید عبدالله بن حسین بن علی اصغر بن زین العابدین بود که از اکابر ذریه سید المرسلین و در فضل و طهارت مانند جد خود امام زین العابدین بود که لهذا در دست اعادی دین شهید گردید نسب شریفش در مشجر سید اجل نقیب تاج المله و الدین محمد بن رمضان مشهور به ابن الطقطقی که از جمله علمای نسب بود بر این وجه است که مذکور شد و تحت نام شریف عبدالله. نوشته که "شهید شد و او را عقب نیست" و در آخر گفته که در شوشتر مدفون است. مولف تذکره شوشتر سید عبدالله جزایری شوشتری نوشته است "و از جمله مزارات قدیم بقعه امام زاده عبد الله است و نسب او بدین وجه است: عبدالله ابن الحسن بن الحسین الاصغر بن زین العابدین علی ابن الحسین (علیه السلام) است و گویند سر اوست که در شوشتر مدفون است و باقی اعضای او عضو عضو در بلاد متفرق گردیده است."